Category Archives: Blog

Kunstbroeders

Rustend Meisje, Jan Adam Kruseman (1827)

Rustend Meisje, Jan Adam Kruseman (1827)

Schilderen zat in het bloed van de familie Kruseman. Deze familie vormt een geslacht met verschillende generaties kunstenaars, net als de kunstenaarsgeslachten Koekkoek en Maris. Opvallend is dat de telgen uit de Krusemanfamilie zich specialiseerden in verschillende genres. Cornelis Kruseman (1797-1857) schilderde met name portretten en Bijbelse onderwerpen. Jan Adam Kruseman (1804-1862) was een geliefd portretschilder. Cornelis Kruseman (1816-1882) staat bekend om zijn romantische landschappen. Hendrik Dirk Kruseman van Elten (1829-1904) maakte landschappen in olieverf of als ets of lithografie. Jan Theodoor Kruseman (1835-1895) schilderde met name zeegezichten.

Read More

Geaarde kunst

IMG_4433Iedereen die een beetje bekend is met de Tweede Wereldoorlog zal wel eens gehoord hebben van het begrip Entartete Kunst, ofwel ‘Ontaarde kunst’. Dit was kunst die volgens de Nazi-ideologie totaal ontspoord, ontaard, was en haaks stond op het beeld van mens en maatschappij dat rechtgeaarde kunst zou moeten tonen. Decadente kunststromingen als impressionisme en expressionisme, of erger nog, symbolisme en abstracte kunst waren een uitvloeisel van een verrotte maatschappij en een voorbeeld van het failliet van de democratie die deze amorele uitingen voortgebracht had. Daar tegenover stond de geaarde kunst; geschoeid op sociaal-realistische leest moest deze kunststroming fungeren als slippendrager en tevens wegbereider van de ideologische nonsens die de nationaal-socialisten graag als waarheid aangenomen zouden zien.  Een nieuwe wereldorde zou moeten verrijzen, het individu was ondergeschikt aan de massa en het recht van de sterkste gold als gezond principe om de menselijke soort in stand te houden en hiermee hingen de rassentheorieën over de Ariër nauw samen.

Read More

De kunst van Mendes da Costa

IMG_4720Joseph Mendes da Costa (1863-1939) was beeldhouwer en is tegenwoordig vooral nog bekend vanwege de vele ornamenten en beelden die hij ontwierp voor gebouwen. Van 1886 tot 1887 was hij lid van de kunstenaarsgroep Labor et Ars. Leden van dit gezelschap zouden later de eerste navolgers van de Art Nouveau in Nederland vormen. Met het beeldhouwen kwam Da Costa voor het eerst in aanraking in de steenhouwerij van zijn vader, later volgde hij tekenlessen aan de Kunstnijverheidsschool Quellinus Amsterdam en boetseerlessen aan de Rijksschool voor Kunstnijverheid Amsterdam. Rond 1887 startte hij zijn carrière als beeldhouwer toen hij met Lambertus Zijl (1866-1947) een compagnonschap voor kunstnijverheidsproducten en beeldhouwwerk begon. Ook gaf hij van 1888 tot 1901 les aan de Industrieschool van de Maatschappij voor de Werkende Stand.

Read More

Het schone van het gewone

hagelslag en kaas

Boterhammen in papier, Tjalf Sparnaay

Het megarealisme van Carel Willink, de kenmerkende composities van De Stijl-schilder Bart van der Leck, de pronkstillevens van de zeventiende-eeuwse schilder Willem Kalf, het kleurgebruik van Karel Appel, de licht-donker contrasten van Rembrandt en de lichtdruppels van Vermeer, het zijn allemaal zaken die terugkomen in het werk van de Nederlandse mega-realistische kunstenaar Tjalf Sparnaay. Geïnspireerd door werken en stijlen van bekende schilders maakt Sparnaay zijn eigentijdse voorstellingen.

Read More

Carthago

Schilderij_Punische_haven_Carthago(1)

Schilderij: zicht op de Punische haven van Carthago | Collectie: Musée national de Carthage, Tunesië | Foto: Rijksmuseum van Oudheden

Ceterum censeo Carthaginem esse delendam

Overigens ben ik van mening dat Carthago verwoest moet worden.

Zo luidt de Latijnse uitspraak van de Romeinse senator Cato Maior (234-149 voor Christus). Het verhaal gaat dat Cato in elke Senaatsvergadering zijn redevoering eindigde met deze spreuk. Of de spreuk daadwerkelijk door hem werd gebruikt, wordt heden ten dage betwijfeld. De Latijnse uitdrukking wordt immers voor het eerst gebruikt in 1821 door Franz Fiedler. Wel moge duidelijk zijn dat de strekking toepasbaar was. Immers staat in Plutarchos in het Oud-Grieks Cato geciteerd met de volgende uitspraak:

Δοκεῖ δὲ μοι καὶ Καρχηδόνα μὴ εἰναι. (Βίοι Παράλληλο)

En het lijkt me goed als Carthago er niet meer zou zijn (Parallelle levens)

Read More